We don’t stop playing because we grow old; we grow old because we stop playing.
– George Bernard Shaw
Gisteren voor het eerst een hoorcollege over ADHD gegeven. Gevraagd door VU Amsterdam voor de Orthopedagogiek studenten.
Door te gaan spelen en creëren kwam er, naast de spanning om zoiets voor het eerst te doen, vooral veel plezier en voorpret bij. De afleidbaarheid-oefening die ik bedacht met snoep uitdelen/vliegtuigjes gooien/ballonnen laten piepen, de woordzoeker met positieve adhd kenmerken die ik creëerde (zonder hulp;-p), de zelfgecreëerde fidget-sleutelhangers van restmateriaal met m’n visitekaartje eraan, de PowerPoint met de kleuren van m’n logo en de filmpjes over ADHD van Marije Kuin en meer.
Door ermee te spelen werd het écht iets van mij voor de studenten. Met de intentie ook dit door te geven. Spelen met je beroep, ontdekken, nieuwsgierig zijn en blijven, een vleug humor erin en alles met een grote bak liefde.❤️
Ja, ik was zenuwachtig. Ja, ik vond het retespannend. Ja, mijn innerlijke criticus ‘Karel’ was zeer aanwezig.
Ja, daarna nog een middagje stress in m’n lijf.
En ook:
Ja, ik vond het heel erg tof om te doen. Ja, ik had vertrouwen in mezelf, in wat ik kwam brengen en in de studenten in de zaal. Ja, ik was blij en enthousiast en ik ben méga trots en ook heel dankbaar voor deze kans en voor de aanwezigheid en fijne energie van de ongeveer 50 studenten.
Oefening baart kunst!
Wat mij betreft voor herhaling vatbaar!
Ps:
Oh ja…onderweg in de auto en bij binnenkomst van de studenten in de zaal draaide ik het nummer Not My Name van The Ting Tings. Een knipoog naar het vaak verkeerd uitspreken of spellen van mijn naam.😉 Hielp ook een beetje bij de zenuwen.👍
